[Botany • 2026] Nymphoides crucioides, N. miniata, N. thailandica, ... • Integration of Cytogenetics and Morphology for the Taxonomic Revision of Nymphoides (Menyanthaceae) in Thailand including Five New Species

 

Nymphoides miniata Noppornch. & Suwanph.,

in Suwanphakdee, Nopporncharoenkul et Hodkinson, 2026. 

DOI: doi.org/10.1016/j.aquabot.2026.104044 

facebook.com: Flora of Thailand

Highlights: 

• A full revision of Thai Nymphoides based on morphology and cytogenetic evidence is provided.

• Cytogenetic and morphological evidence supports Nymphoides species boundaries.

• Ten Nymphoides species are described in Thailand, including five new endemic species

Abstract 

A taxonomic revision of Nymphoides (Menyanthaceae) in Thailand was undertaken using cytogenetics and morphology. Specimens were collected throughout Thailand. Cytogenetic analyses were conducted on living collections. The morphological characters used in the descriptions of all taxa were measured from living specimens, which were subsequently maintained for ex-situ conservation. We provide a new generic description, a key to species, and descriptions of all species. Line drawings are provided for the five new species and color photographic illustrations are provided for all taxa. Herbarium voucher specimens were prepared and deposited in Thai herbaria. Ten species are recognized in Thailand, including five new species described in the present study for the first time, namely Nymphoides chumphonense, N. crucioides, N. miniata, N. thailandica and N. thungyaiense. Cytogenetic evidence supports the proposed species boundaries of Thai Nymphoides.

 

Keywords: Aquatic plants, Terrarium plants, Tropical plants, Wetland

Nymphoides chumphonense Suwanph. 

Nymphoides crucioides Suwanph. & Hodk. 

Nymphoides miniata Noppornch. & Suwanph. 

Nymphoides thungyaiense Suwanph & Noppornch. 

 Nymphoides thailandica Suwanph. 

 

Chalermpol Suwanphakdee, Nattapon Nopporncharoenkul and Trevor R. Hodkinson. 2026. Integration of Cytogenetics and Morphology for the Taxonomic Revision of Nymphoides (Menyanthaceae) in Thailand including Five New Species. Aquatic Botany. 207, 104044. DOI: doi.org/10.1016/j.aquabot.2026.104044 

 facebook.com/100076669068795/posts/1042839654948327

🌸 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พบบัวบาชนิดใหม่ของโลก 5 ชนิด จากแหล่งน้ำของประเทศไทย บ่งชี้ถึงความร่ำรวยทรัพยากรพืชของไทย และความสำคัญของงานวิจัยวิทยาศาสตร์พื้นฐาน ของสถาบันการศึกษา💚

นักวิจัย มก นำโดย รศ.ดร. เฉลิมพล สุวรรณภักดี จากภาควิชาพฤกษศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ค้นพบบัวบาชนิดใหม่ของโลกจำนวน 5 ชนิด โดยตีพิมพ์เผยแพร่การค้นพบนี้ในวารสาร Aquatic Botany ฉบับปี 2026 การค้นพบครั้งนี้เป็นการบูรณาการวิจัยร่วมระหว่างหน่วยงานซึ่งประกอบด้วย ดร. ณัฐพล นพพรเจริญกุล นักวิจัย จากองค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ (อพวช) และ Prof. Dr. Trevor R. Hodkinson จากทรินิตี้คอลเลจ มหาวิทยาลัยแห่งกรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ โดยเป็นการบูรณาการวิจัยร่วมทางด้านอนุกรมวิธานพืช สัณฐานวิทยาและเซลล์วิทยา 

.

รศ.ดร. เฉลิมพล สุวรรณภักดี  กล่าวว่า พืชสกุลบัวบา (Nymphoides) วงศ์ Menyanthaceae เป็นพืชน้ำที่มีการใช้ประโยชน์ทางด้านการใช้เป็นพืชประดับ และผักพื้นบ้าน ในประเทศไทยเคยมีรายงาน 5 ชนิด จากการศึกษาวิจัยพบว่า บัวบาของประเทศไทยมีทั้งหมด 10 ชนิด และเป็นพืชชนิดใหม่ของโลก 5 ชนิด แต่ละชนิดมีศักยภาพในการนำไปใช้ประโยชน์ทางด้านการใช้เป็นพืชประดับสวนขวด สวนกระจก และตู้ไม้น้ำ อีกทั้งยังเน้นให้ตระหนักถึงการอนุรักษ์แหล่งน้ำจืด ซึ่งเป็นที่อยู่ของพืชชนิดเหล่านี้ บ่งชี้ถึงความร่ำรวยทรัพยากรพืชของประเทศไทย และความสำคัญของงานวิจัยวิทยาศาสตร์พื้นฐาน 

บัวบา 5 ชนิดนี้ประกอบด้วย 

.

1. สายติ้ง หรือ สายติ่ง Nymphoides chumphonense Suwanph. 

 พบในแหล่งน้ำจืดตื้นๆ บริเวณ จ. ชุมพร และสุราษฎร์ธานี  โดยตั้งชื่อตาม จ. ชุมพร สถานที่พบตัวอย่างเป็นที่แรก พืชชนิดนี้มีการใช้ประโยชน์เป็นผักพื้นบ้าน โดยกินสดกับน้ำพริก และมีขายในตลาด ถูกจัดสถานะใกล้สูญพันธุ์ (Endangered: EN) เนื่องจากการสูญเสียแหล่งที่อยู่ และการรุกรานของน้ำเค็ม อีกทั้งติดผลและเมล็ดได้น้อย

.

2. บัวบาหัวลูกศร Nymphoides crucioides Suwanph. & Hodk. 

 พบในแหล่งน้ำจืดตื้นๆ และในนาข้าว บริเวณ จ. ปราจีนบุรี และยะลา โดยตั้งชื่อตามลักษณะดอกที่คล้ายกากบาท  พืชชนิดนี้มีศักยภาพในการนำไปใช้เป็นไม้ประดับสวนขวด สวนกระจก และตู้ไม้น้ำ มีทั้งที่มีฟอร์มน้ำและฟอร์มบก ถูกจัดสถานะใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง (Critically Endangered - CR) เนื่องจากการสูญเสียแหล่งที่อยู่ และการใช้สารกำจัดวัชพืช  

.

3. บาจิ๋ว Nymphoides miniata Noppornch. & Suwanph. 

 เป็นบัวบาที่มีขนาดเล็กที่สุดของโลก พบในแหล่งน้ำจืดตื้นๆ และในนาข้าว บริเวณ จ. ปราจีนบุรี โดยตั้งชื่อตามลักษณะดอกที่มีขนาดเล็กที่สุดของโลก พืชชนิดนี้มีศักยภาพในการนำไปใช้เป็นไม้ประดับสวนขวด สวนกระจก และตู้ไม้น้ำ มีทั้งที่มีฟอร์มน้ำและฟอร์มบก ถูกจัดสถานะใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง (Critically Endangered - CR) เนื่องจากการสูญเสียแหล่งที่อยู่ และการใช้สารกำจัดวัชพืช  

.

4. บาสยาม Nymphoides thailandica Suwanph. 

บัวบาที่มีขนาดเล็ก พบในแหล่งน้ำจืดตื้นๆ และในนาข้าว บริเวณ จ. ปราจีนบุรี กระบี่ และยะลา โดยตั้งชื่อตามประเทศไทย พืชชนิดนี้มีศักยภาพในการนำไปใช้เป็นไม้ประดับสวนขวด สวนกระจก และตู้ไม้น้ำ มีทั้งที่มีฟอร์มน้ำและฟอร์มบก ถูกจัดสถานะใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง (Critically Endangered - CR) เนื่องจากการสูญเสียแหล่งที่อยู่ และการใช้สารกำจัดวัชพืช  

.

5. ดาวรดา Nymphoides thungyaiense Suwanph & Noppornch. 

เป็นบัวบาที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่ พบในแหล่งน้ำจืดตื้นๆ บริเวณ จ. ตาก โดยตั้งชื่อตามแหล่งที่พบ ถูกจัดสถานะใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง (Critically Endangered - CR) เนื่องจากพบประชากรเพียงแหล่งเดียว  

[Botany • 2026] Pseuduvaria sirindhorniana (Annonaceae) • Phylogenetic and Morphological Evidence supports the Recognition of A New Species from southern Thailand

Pseuduvaria sirindhorniana Yoosukkee, Damth. & Chaowasku, 

in Yoosukkee, Damthongdee, Aongyong, Baka, Sama-ae et Chaowasku, 2026. 

รุจิสิริน  ||  DOI: doi.org/10.3767/blumea.2026.70.03.02  

 facebook.com/TanawatChaowasku

Abstract

Based on the molecular phylogenetic analyses of six plastid DNA regions (matK and rbcL exons; trnL intron; atpB-rbcL, psbA-trnH and trnL-trnF intergenic spacers) and including 57 samples of Pseuduvaria, as well as thorough morphological studies, Pseuduvaria sirindhorniana (Annonaceae, Miliuseae) is described and illustrated here as a new species from Narathiwat, southern Thailand. The new species belongs to a major clade that also includes P. fragrans, P. gardneri, P. glossopetala, P. kwangtungensis, P. multiovulata and P. phuyensis. Pseuduvaria sirindhorniana is morphologically most similar to P. glossopetala, but differs by having basally connate (vs. free) sepals, larger petals, elliptic-ovate (vs. obovate) outer petals, inner petals that are only connivent at the apex (vs. connivent from the base to ± the midpoint and at the apex), with openings formed from the base (vs. openings formed from ± the midpoint). Pseuduvaria kwangtungensis turns out to be a putative sister of the new species, but the two are morphologically dissimilar in several traits, such as leaf base, inner petal appearance and glands on the inner side of the inner petals.

Keywords: Magnoliids; Malmeoideae; Miliuseae; Pseuduvaria; Systematics; Taxonomy; Thailand

Pseuduvaria sirindhorniana Yoosukkee, Damth. & Chaowasku.
 a. Inflorescences with flowers, from living material of Aongyong & Baka 55.
b. Infructescence with monocarps, from living material of Aongyong & Baka 56.

— Photographs by A. Baka.

 Holotype of Pseuduvaria sirindhorniana Yoosukkee, Damth. & Chaowasku (Aongyong & Baka 55, CMUB).

Pseuduvaria sirindhorniana Yoosukkee, Damth. & Chaowasku sp. nov. 

 Pseuduvaria sirindhorniana differs from the morphologically most similar species, P. glossopetala, by having basally connate (vs. free) sepals, larger petals, elliptic-ovate (vs. obovate) outer petals, inner petals that are only connivent at the apex (vs. connivent at the apex and from the base to ± the midpoint), with openings formed from the base (vs. openings formed from ± the midpoint). 

Etymology — The specific epithet honours H.R.H. Princess Maha Chakri Sirindhorn of Thailand, who has continuously supported the study of plant taxonomy in Thailand and worldwide, on the auspicious occasion of her 72nd (6th cycle) birthday anniversary (2 April 2027). She has also been instrumental in establishing the Plant Genetic Conservation Project under the Royal Initiative (RSPG), which aims to train personnel and develop plant genetic resources for the conservation of plant diversity, with benefits extending to farmers and related sectors of the country.

Vernacular name — Ruchi Sirin (รุจิสิริน).

  C. Yoosukkee, Anissara Damthongdee, Kithisak Aongyong Chanthamrong, Abdulromea Baka, I. Sama-ae and Tanawat Chaowasku. 2026. Molecular Phylogenetic and Morphological Evidence supports the Recognition of Pseuduvaria sirindhorniana (Annonaceae), A New Species from southern Thailand.   Blumea - Biodiversity, Evolution and Biogeography of Plants. DOI: doi.org/10.3767/blumea.2026.70.03.02 [May 26, 2026]

 facebook.com/TanawatChaowasku/posts/4464220417200895

[Botany • 2026] Henckelia moniliformis (Gesneriaceae) • A New Species from North-Eastern Thailand

Henckelia moniliformis Sirim., 

in Sirimongkol, Tetsana et Middleton, 2026. 

เศวตนาด้วง หรือ ดาวสร้อยไข่มุก  ||  DOI: doi.org/10.20531/tfb.2026.54.1.06  

 facebook.com/ForestHerbarium

Abstract

The new species Henckelia moniliformis (Gesneriaceae) is described from North-Eastern Thailand. A key to the species of Henckelia in Thailand is provided, along with illustrations, notes on the ecology and the IUCN conservation status of the new species.

Keywords: Henckelia amplexifolia, Henckelia nakianensis, Lamiales, revision,taxonomy

Henckelia moniliformis Sirim.:
A.–C. habitat; D. lower leaves; E. flower, side view; F. flower, front view; G. fruit; H. eglandular hairs.

Photos by Naiyana Tetsana.

Henckelia moniliformis Sirim.:
 A. shows undeveloped leaf; B. shows pair of small leaves; C. flower dissection; D. shows moniliform hairs; E. & F. 100X moniliform hairs; G. fruits; H. seeds.

 A.–H. photos by Sukontip Sirimongkol.

Henckelia moniliformis Sirim. sp. nov.

This new species is allied to Henckelia amplexifolia and H. nakianensis in having a campanulate corolla tube which is less than 1 cm long, but differs in having one caducous bract (two persistent bracts in H. amplexifolia and H. nakianensis), two flowers per inflorescence (vs mostly more than two flowers per inflorescence), calyx persistent (vs calyx caducous), two lobes of upper lip hooded (vs two lobes of upper lip straight), anthers with dense moniliform hairs only on the lower half (vs anthers glabrous), staminodes apparently lacking (vs present) and orthocarpic fruit (vs  plagiocarpic  fruit).  It  also  differs  from  H. amplexifolia in having a caulescent habit (acaulescent in H. amplexifolia) and lacking stolons (present in H. amplexifolia) and differs from H. nakianensis in having more than one leaf (only one leaf in H. nakianensis) and the curved filaments (filaments straight in H. nakianensis)

  

 

Sukontip Sirimongkol, Naiyana Tetsana, David J. Middleton. 2026. A New Species of Henckelia (Gesneriaceae) from North-Eastern Thailand. Thai Forest Bulletin (Botany), 54(1); 58–63. DOI: doi.org/10.20531/tfb.2026.54.1.06 [2026-05-20] 

 facebook.com/ForestHerbarium/posts/1268341508716479

"เศวตนาด้วง" พืชชนิดใหม่ของโลก

พืชชนิดใหม่ของโลก ตีพิมพ์ในวารสาร Thai Forest Bulletin (Botany) vol. 54(1):58-63. 2026 โดย ดร. สุคนธ์ทิพย์ ศิริมงคล และ ดร. นัยนา เทศนา กลุ่มงานพฤกษศาสตร์ป่าไม้ สำนักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพันธุ์พืช กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ร่วมกับ Dr David J. Middleton นักพฤกษศาสตร์จากสวนพฤกษศาสตร์เอดินบะระ สกอตแลนด์ ผู้เชี่ยวชาญพืชวงศ์ชาฤาษี (Gesneriaceae) ของโครงการพรรณพฤกษชาติประเทศไทย (Flora of Thailand) ซึ่งพรรณไม้ชนิดนี้พบโดยทีมสำรวจพรรณไม้ภายใต้โครงการวิจัยความหลากหลายของพันธุ์พืชในระบบนิเวศเขาหินปูน บริเวณอำเภอนาด้วง จังหวัดเลย โดยตัวอย่างพรรณไม้ต้นแบบ (Holotype) N. Tetsana et al. หมายเลข 2974 ถูกเก็บรักษาไว้ที่หอพรรณไม้ กรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่า และพันธุ์พืช (BKF)

เศวตนาด้วง หรือ ดาวสร้อยไข่มุก ชื่อพฤกษศาสตร์ Henckelia monilformis Sirim. จัดอยู่ในวงศ์ชาฤาษี (Gesneriaceae) เป็นพืชล้มลุกปีเดียว ขนาดเล็ก ใบเรียงตรงข้าม โดยใบคู่แรกเจริญเติบโตเต็มที่ใบเดียว ส่วนใบคู่ที่สองมีขนาดขนาดเล็ก ดอกออกเป็นช่อกระจุกจำนวน 2-8 ช่อ แต่ละช่อมี 2 ดอก ออกตามซอกใบ หรือดอกช่อล่างสุดออกติดโคนเส้นกลางใบ ดอกสีขาวรูประฆัง ยาว 4-5 มิลลิเมตร. กลีบดอก 5 กลีบ 2 กลีบด้านบนม้วนงอ 3 กลีบดอกด้านล่าง ปลายแผ่ออก เกสรเพศผู้ที่สมบูรณ์ 2 อัน ด้านล่างอับเรณูมีขนแบบเซลล์เรียงต่อกันคล้ายสร้อยไข่มุก

ปัจจุบันเศวตนาด้วง (เศวต=ขาว) เป็นพืชถิ่นเดียวของประเทศไทย พบขึ้นกระจายเฉพาะพื้นที่เขาหินปูนบริเวณของจังหวัดเลย บริเวณวัดถ้ำผาดำสันติธรรม อ.นาด้วง จ. เลย ซึ่งมีจำนวนประชากรค่อนข้างน้อย พบประมาณ 100-150 ต้น ในพื้นที่ประมาณ 2-3 ตารางเมตร บริเวณที่พบอยู่ในเขต ป่าสงวนแห่งชาติป่าโคกผาดำ 

สถานภาพการอนุรักษ์จัดเป็นพืชใกล้สูญพันธุ์ (Endangered - EN) ตามเกณฑ์ของ IUCN พบเฉพาะจากแหล่งที่เก็บตัวอย่างพรรณไม้ต้นแบบเท่านั้น ซึ่งไม่ได้เป็นพื้นที่อนุรักษ์คุ้มครอง ในฤดูแล้ง พืชอาจถูกรบกวนโดยนักท่องเที่ยว ยังไม่พบแหล่งกระจายพันธุ์ของพืชชนิดนี้เพิ่มเติม การสำรวจพืชชนิดนี้ในแหล่งหินปูนอื่น ๆ ในภูมิภาคนี้อย่างเข้มข้นคาดว่าจะนำไปสู่การค้นพบประชากรเพิ่มเติม ซึ่งมีความเป็นไปได้ว่าถิ่นที่อยู่อาศัยที่เหมาะสมของพืชชนิดนี้มีจำกัด

การอนุรักษ์ถิ่นที่อยู่เขาหินปูนหย่อมเล็ก ๆ โดยการประกาศเป็นพื้นที่อนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพนอกเขตพื้นที่คุ้มครอง หรือ Other Effective Area-based Conservation Measures: OECMs เป็นแนวทางหนึ่งที่ช่วยอนุรักษ์ถิ่นที่อยู่อาศัย รวมถึงการเก็บรักษาเมล็ดในธนาคารเมล็ด (Seed Bank) ก็เป็นตัวช่วยที่สำคัญ

[Botany • 2025] Polyalthia acuminatissima & P. chiangmaica, P. miliusifolia ... (Annonaceae: Miliuseae) • Uncovering Five New Species of Polyalthia from Thailand: Molecular and Morphological Congruence

 

พงศ์พะงา Polyalthia acuminatissima Wiya, Damth. & Chaowasku; 
มธุรสา P. esanensis Wiya, Damth. & Chaowasku; 
บุษบาดง P. chiangmaica Wiya, Damth. & Chaowasku; 
ไพรผกา P. maxwelliana Wiya, Chanthamrong & Chaowasku;
พนาศัย P. miliusifolia Wiya, Chanthamrong & Chaowasku

in Wiya, Damthongdee, Chanthamrong, Ue-aree et Chaowasku, 2025. 

DOI: doi.org/10.5852/ejt.2025.1022.3093 

 facebook.com/ThaiBGO

Abstract 

Based on molecular phylogenetic analyses using seven plastid DNA markers (matK, rbcL, ndhF and ycf1 exons; trnL intron; psbA-trnH and trnL-trnF intergenic spacers) and detailed morphological investigations, five new species of Polyalthia Blume (Annonaceae Juss.) from Thailand are recognized, described and illustrated. These species are: Polyalthia acuminatissima Wiya, Damth. & Chaowasku sp. nov. (from Nakhon Phanom Province, northeastern region), P. esanensis Wiya, Damth. & Chaowasku sp. nov. (from eastern and northeastern regions), P. chiangmaica Wiya, Damth. & Chaowasku sp. nov. (from Chiang Mai Province, northern region), P. maxwelliana Wiya, Chanthamrong & Chaowasku sp. nov. and P. miliusifolia Wiya, Chanthamrong & Chaowasku sp. nov. (both from Kanchanaburi Province, southwestern region). All five species belong to one of the three major clades within the genus. Three of them (P. acuminatissima, P. esanensis and P. chiangmaica) were previously misidentified as P. evecta (Pierre) Finet & Gagnep., which is polyphyletic. Comparisons with their phylogenetically related or morphologically similar species are provided and a key to the species of this major clade occurring in Thailand is included. The conservation status of all five new species is provisionally assessed as Data Deficient. 

Keywords: Magnoliids, Malmeoideae, molecular phylogeny, systematics, taxonomy

 

Chattida Wiya, Anissara Damthongdee, Kithisak Chanthamrong, Phasit Ue-aree and Tanawat Chaowasku. 2025. Uncovering Five New Species of Polyalthia (Annonaceae, Miliuseae) from Thailand: Molecular and Morphological Congruence.  European Journal of Taxonomy. 1022(1), 243-276. DOI: doi.org/10.5852/ejt.2025.1022.3093 [2025-10-14]

 facebook.com/ThaiBGO/posts/1449924910496891

พืชชนิดใหม่ของโลกวงศ์กระดังงา 5 ชนิด จากประเทศไทย 

นักอนุกรมวิธานพืช องค์การสวนพฤกษศาสตร์ ร่วมค้นพบ

ดร.ฉัตรธิดา วิยา นักอนุกรมวิธานพืช องค์การสวนพฤกษศาสตร์ ร่วมกับทีมวิจัย นำโดย รองศาสตราจารย์ ดร.ธนวัฒน์ เชาวสกู ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  ดร.อานิสรา ดำทองดี นักวิจัยหลังปริญญาเอก นายกิติศักดิ์ ฌานธำรง นักวิจัยอิสระ และนายพสิษฐ์ เอื้ออารีย์ ผู้ช่วยนักวิจัย กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ร่วมกันค้นพบพืชชนิดใหม่ของโลกในวงศ์กระดังงา (Annonaceae) สกุลกล้วยเต่า (𝙋𝙤𝙡𝙮𝙖𝙡𝙩𝙝𝙞𝙖 Blume) จำนวน 5 ชนิด คือ

มธุรสา (𝙋𝙤𝙡𝙮𝙖𝙡𝙩𝙝𝙞𝙖 𝙚𝙨𝙖𝙣𝙚𝙣𝙨𝙞𝙨 Wiya, Damth. & Chaowasku) เป็นไม้ต้นขนาดเล็ก สูงประมาณ 1.5 เมตร พบที่จังหวัดอำนาจเจริญและอุดรธานี คำระบุชนิดแสดงถึงแหล่งที่พบ คือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ หรืออีสาน 

พนาศัย (𝙋𝙤𝙡𝙮𝙖𝙡𝙩𝙝𝙞𝙖 𝙢𝙞𝙡𝙞𝙪𝙨𝙞𝙛𝙤𝙡𝙞𝙖 Wiya, Chanthamrong & Chaowasku) เป็นไม้ต้นขนาดเล็ก สูงประมาณ 60 เซนติเมตร พบที่จังหวัดกาญจนบุรี คำระบุชนิดแสดงถึงลักษณะใบที่คล้ายกับใบของพืชในสกุลระฆังสยาม (Miliusa Lesch. ex A.DC.) บางชนิด

ไพรผกา (𝙋𝙤𝙡𝙮𝙖𝙡𝙩𝙝𝙞𝙖 𝙢𝙖𝙭𝙬𝙚𝙡𝙡𝙞𝙖𝙣𝙖 Wiya, Chanthamrong & Chaowasku) เป็นไม้ต้นขนาดเล็ก สูง 1.5–4 เมตร พบที่จังหวัดกาญจนบุรี คำระบุชนิดตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ Mr. James Franklin Maxwell (2488–2558) นักสำรวจและเก็บตัวอย่างพรรณไม้ไทยผู้มีผลงานโดดเด่น และเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งหอพรรณไม้ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (CMUB) พร้อมทั้งเป็นภัณฑารักษ์คนแรก

บุษบาดง (𝙋𝙤𝙡𝙮𝙖𝙡𝙩𝙝𝙞𝙖 𝙘𝙝𝙞𝙖𝙣𝙜𝙢𝙖𝙞𝙘𝙖 Wiya, Damth. & Chaowasku) เป็นไม้พุ่ม สูงประมาณ 6 เมตร พบที่จังหวัดเชียงใหม่ คำระบุชนิดแสดงถึงแหล่งที่พบ คือจังหวัดเชียงใหม่

พงศ์พะงา (𝙋𝙤𝙡𝙮𝙖𝙡𝙩𝙝𝙞𝙖 𝙖𝙘𝙪𝙢𝙞𝙣𝙖𝙩𝙞𝙨𝙨𝙞𝙢𝙖 Wiya, Damth. & Chaowasku) เป็นไม้ต้นขนาดเล็ก สูง 1–2 เมตร พบที่จังหวัดนครพนม คำระบุชนิดแสดงถึงลักษณะปลายใบที่มักจะเรียวแหลมและยืดยาวอย่างเด่นชัด

พืชชนิดใหม่ทั้ง 5 ชนิดนี้ มีลักษณะดอกที่คล้ายคลึงกัน จึงจำเป็นต้องใช้ข้อมูลลำดับเบสดีเอ็นเอเพื่อช่วยในการกำหนดขอบเขตชนิดและสถานะทางอนุกรมวิธาน อนึ่ง พบว่าต้นมธุรสา บุษบาดง และพงศ์พะงา เคยถูกระบุชนิดเป็น 𝙋𝙤𝙡𝙮𝙖𝙡𝙩𝙝𝙞𝙖 𝙚𝙫𝙚𝙘𝙩𝙖 (Pierre) Finet & Gagnep. แต่ข้อมูลสัณฐานวิทยาและวิวัฒนาการชาติพันธุ์เชิงโมเลกุลสามารถแยกพืชทั้ง 3 ชนิด และ 𝙋. 𝙚𝙫𝙚𝙘𝙩𝙖 ออกจากกันได้ ผลงานวิจัยนี้ได้ถูกตีพิมพ์ในวารสาร European Journal of Taxonomy เล่มที่ (Volume) 1022 หน้าที่ 243–276 (DOI: doi.org/10.5852/ejt.2025.1022.3093)

อย่างไรก็ตาม ข้อมูลด้านการกระจายพันธุ์และขนาดประชากรของพืชชนิดใหม่ทั้ง 5 ชนิดยังไม่เพียงพอต่อการประเมินสถานภาพการอนุรักษ์ ปัจจุบันองค์การสวนพฤกษศาสตร์ได้ดำเนินโครงการสำรวจภาคสนามเพื่อรวบรวมข้อมูลการกระจายพันธุ์และขนาดประชากรของพืชในสกุลกล้วยเต่าเพิ่มเติมเพื่อใช้ประเมินสถานภาพการอนุรักษ์เบื้องต้นและจัดลำดับความเร่งด่วนของพืชที่มีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ อันจะนำไปสู่การกำหนดแนวทางการอนุรักษ์ที่เหมาะสมต่อไป โดยโครงการดังกล่าวได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากกองทุนส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (กองทุน ววน.)

ในด้านการใช้ประโยชน์ พบว่า “มธุรสา” มีดอกที่มีกลิ่นหอมหวาน จึงมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นไม้ดอกหอม นอกจากนี้ พืชทั้ง 5 ชนิด ยังมีแนวโน้มในการพัฒนาเป็นพืชสมุนไพร เนื่องจากมีรายงานการพบสารทุติยภูมิหลายกลุ่มที่แสดงฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาในพืชสกุลนี้ ปัจจุบันนักอนุกรมวิธานพืชขององค์การสวนพฤกษศาสตร์ได้หารือร่วมกับอาจารย์และนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้แก่ ภาควิชาเคมี และศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม คณะวิทยาศาสตร์ โดยมุ่งพัฒนาวิธีการสกัดสารจากพืชชนิดใหม่ให้มีประสิทธิภาพทั้งเชิงคุณภาพและปริมาณของสารสกัด พร้อมทั้งทดสอบคุณสมบัติทางกายภาพและชีวภาพ เพื่อยืนยันคุณสมบัติของสารที่ได้จากพืช อันจะนำไปสู่การสนับสนุนการใช้ประโยชน์จากพืชควบคู่กับการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยั่งยืน

เขียนและเรียบเรียง: ฉัตรธิดา วิยา และคณะผู้วิจัย

[Botany • 2026] Asplenium paucipinnatum (Aspleniaceae) • A New fern Species from southern Thailand, based on morphological and molecular data

Asplenium paucipinnatum  K.W.Xu, Li Bing Zhang & Pollawatn, 

in Xu, Pollawatn, L. Zhang, Zhou et L.-B. Zhang, 2026.   

DOI: doi.org/10.3897/phytokeys.272.173645

Abstract

Asplenium paucipinnatum, a new fern species from Nakhon Si Thammarat, Thailand, is described. Morphologically, it closely resembles A. micantifrons in having short-creeping and radial rhizome steles, 1-pinnate laminae, deeply incised pinnae on the basiscopic margin, and sori arranged in two rows close to the costae. However, A. paucipinnatum is readily distinguished by having fewer lateral pinnae (< 14 pairs), obliquely rhombic pinnae with acute apices and obtuse marginal teeth, contrasting the more numerous pinnae (> 15 pairs), lanceolate pinnae with acuminate apices, and acute teeth in A. micantifrons. Phylogenetic analyses based on multiple plastid DNA regions (atpB, rbcL, rps4, rps4-trnS, trnL, and trnL-F) support A. paucipinnatum as a distinct lineage, forming a sister relationship with a clade containing A. lepturus and A. contiguum. The combination of morphological and molecular evidence supports the recognition of this new taxon. Ecological notes, geographic distribution, and a comparison with related species are also provided.

Key words: Asplenium aethiopicum clade, fern phylogeny, Southeast Asian fern flora, taxonomy

Asplenium paucipinnatum. A. Habit; B. Abaxial view of lamina; C. Abaxial view of pinnae showing the venation on the pinnae; D. Showing the lamina apices deeply pinnatifid and becoming gradually decrescent upwards; E. Adaxial view of Pinnae at middle portion of the laminae; F. Short-creeping rhizome; G. Rhizome scales.

(Voucher specimen: Li Bing Zhang, Liang Zhang, R. Pollawatn & X. M. Zhou 10976).

Asplenium paucipinnatum K.W.Xu, Li Bing Zhang & Pollawatn, sp. nov.

 

Description. Asplenium paucipinnatum resembles A. micantifrons (Tuyama) Tuyama ex H.Ohba by its short creeping and radial rhizomes, 1-pinnate laminae, pinnae deeply incised at basiscopic side of margin, and sori borne in 2 rows closely set along to the costa, but the former has lateral pinnae fewer than 14 pairs, pinnae oblique rhombic, pinna apex acute, and marginal teeth obtuse. In contrast, A. micantifrons has lateral pinnae more than 15 pairs, pinnae lanceolate, pinna apex acuminate, and marginal teeth acute.

Ke-Wang Xu, Rossarin Pollawatn, Liang Zhang, Xin-Mao Zhou and Li-Bing Zhang. 2026. Asplenium paucipinnatum (Aspleniaceae), A New fern Species from southern Thailand, based on morphological and molecular data. PhytoKeys. 272: 159-167. DOI: doi.org/10.3897/phytokeys.272.173645 [02 Apr 2026]

[Phycology • 2026] Lobophora lewmanomontiae, L. ogawae, ... • A Survey along the East Coast of Thailand reveals High Diversity in the Genus Lobophora (Dictyotales: Phaeophyceae): with the Description of Four New Species

 

Lobophora lewmanomontiae A. M. Klomjit, J. Praiboon & N. Muangmai sp. nov.
 Lobophora ogawae A. M. Klomjit, C. W. Vieira & N. Muangmai sp. nov. 
Lobophora thiemmedhii A. M. Klomjit, C. W. Vieira & N. Muangmai sp. nov. 
Lobophora velasquezii A. M. Klomjit, S. G. A. Draisma & N. Muangmai sp. nov. 

in Klomjit, Draisma, Praiboon, Jurejan, Sutti, Sun, Vieira et Muangmai, 2026. 

 DOI: doi.org/10.4490/algae.2026.41.2.2  

   facebook.com/FisheriesKaset

 ABSTRACT

Lobophora (Dictyotales, Phaeophyceae) is an ecologically important seaweed genus in tropical and subtropical marine ecosystems. This alga exhibits cryptic diversity and morphological plasticity, which require taxonomic delineations that primarily depend on DNA analyses, complemented by morphological and ecological data. Species diversity and distribution within Southeast Asia remain understudied compared to well-documented regions such as the Caribbean and the western Pacific. This study provides a comprehensive assessment of the genus Lobophora along the east coast of Thailand, integrating DNA-based surveys with morphological analyses. Extensive sampling across the Gulf of Thailand revealed 14 well-supported monophyletic clades of Lobophora. Among these, we described four new species (L. lewmanomontiae sp. nov., L. ogawae sp. nov., L. thiemmedhii sp. nov., and L. velasquezii sp. nov.) and reported three new national records (L. abscondita, L. henae, and L. quangtriensis), thereby bringing the Thai total to 21 species. When combined with previous records, 30 species have now been recorded from Southeast Asia, with 12 of which are endemic to the region. This study also emphasizes the importance of extensive sampling across broader areas, which enhances our understanding of biogeographic distributions and their implications for coastal ecosystem management.

Key words: DNA barcoding; Gulf of Thailand; macroalgae; Phaeophyceae; phylogeny; species diversity; taxonomy

In situ photographs of four new Lobophora species from east coast of Thailand.
(A) Lobophora lewmanomontiae sp. nov. (THNHM-P-2021-0314). (B) Lobophora ogawae sp. nov. (THNHM-P-2021-0310).
(C) Lobophora thiemmedhii sp. nov. (THNHM-P-2022-02470). (D) Lobophora velasquezii sp. nov. (THNHM-P-2022-0237).

Scale bars represent: A, 3 cm; B, 1 cm; C & D, 2 cm.

Lobophora lewmanomontiae A. M. Klomjit, J. Praiboon & N. Muangmai sp. nov. 

Lobophora ogawae A. M. Klomjit, C. W. Vieira & N. Muangmai sp. nov.

Lobophora thiemmedhii A. M. Klomjit, C. W. Vieira & N. Muangmai sp. nov.

Lobophora velasquezii A. M. Klomjit, S. G. A. Draisma & N. Muangmai sp. nov.

Ex situ photographs, transversal (Top) and longitudinal (Bottom) section on holotype specimens.
(A–C) Lobophora lewmanomontiae sp. nov.
(D–F) Lobophora ogawae sp. nov.
(G–I) Lobophora thiemmedhii sp. nov.
(J–L) Lobophora velasquezii sp. nov.

Scale bars represent: A, 2 cm; D & J, 0.5 cm; G, 1 cm.

Distribution pattern of Lobophora species along the east coast of Thailand. The black lines on the map represent the geographic borders of Thai province. The marine territories of the provinces where Lobophora species were identified, are highlighted in colors other than blue. The black dots indicated specific locations where Lobophora samples were collected. The numbers in parentheses next to the species names indicate the number of samples identified in each province. The table on the right lists the Lobophora species found in each province, with circles indicating species presence. Provinces ranked left to right by geographic location starting from east to west and then north to south.

Anirut Klomjit, Stefano G. A. Draisma, Jantana Praiboon, Narapat Jurejan, Suttikarn Sutti, Zhongmin Sun, Christophe Vieira and Narongrit Muangmai. 2026. A Survey along the East Coast of Thailand reveals High Diversity in the Genus Lobophora (Dictyotales, Phaeophyceae): with the Description of Four New Species. Algae. 41(1); 77-94. DOI: doi.org/10.4490/algae.2026.41.2.2 [March 15, 2026] 

  facebook.com/FisheriesKaset/posts/1535757728557328

[Botany • 2026] Peliosanthes siamensis (Asparagaceae) • A New Species from northern Thailand

Peliosanthes siamensis Thammar. & Rakarcha, 

in Thammarong, La-ongsri, Tanming et Rakarcha. 2026. 

นางแลวสยาม  ||  DOI: doi.org/10.20531/tfb.2026.54.1.02 

  facebook.com/QSBGcm

Abstract 

Peliosanthes siamensis (Asparagaceae) is described from northern Thailand. A description, distribution, ecology, phenology, notes and illustration are provided. A provisional conservation status of the species in Thailand is also given.

 Keywords: conservation status, flora, limestone, threatened plant

Peliosanthes siamensis Thammar. & Rakarcha:
A. Habit; B. Flowers; C. Inflorescence; D. Adaxial leaf surface; E. Abaxial leaf surface.

Photos A–C. by W. Tanming; D–E. by W. Thammarong from Rakarcha et al. 1087 (QBG).

Peliosanthes siamensis Thammar. & Rakarcha sp. nov. 

นางแลวสยาม

Woranart Thammarong, Woranuch La-ongsri, Wattana Tanming and Sarayut Rakarcha. 2026. Peliosanthes siamensis (Asparagaceae), A New Species from northern Thailand. Thai Forest Bulletin (Botany). 54(1), 13–17. DOI: doi.org/10.20531/tfb.2026.54.1.02 

  facebook.com/QSBGcm/posts/1234274182159023

[Botany • 2026] Nymphanthus belliflorus (Phyllanthaceae) • A New Species from Thailand

 

Nymphanthus belliflorus P. Sukkharom, Chantar. & Pornp., 

in Sukkharom, Chantaranothai et Pornpongrungrueng, 2026. 

ว่านธรณีสารเล็ก  ||  DOI: doi.org/10.7717/peerj.20559 

Abstract

Nymphanthus belliflorus, a newly described species from the northeastern part of Thailand, is the most similar to N. chantaranothaii, N. glaucescens and N. huamotensis in having staminate flowers with four sepals bearing long-fimbriate margins and the pistillate flowers composed of 5–6 sepals with long-fimbriate margins. However, it is distinguished by its swollen stem base, young branchlets that are glabrous, disc glands of staminate flowers that are obdeltoid and yellow-reddish in color, long pedicel of pistillate flowers (3.2–4.8 cm long) and fruits (3.5–5.5 cm long). The description, distribution, ecological information and provisional conservation status are provided.

Keywords: Eriococcus, Morphology, Phyllantheae, Phyllanthus, Taxonomy, Section Nymphanthus

Nymphanthus belliflorus P. Sukkharom, Chantar. & Pornp., sp. nov.
 (A) Habit. (B) Leaf (adaxial side). (C) Leaf (abaxial side). (D) Stipule. (E) Staminate flower. (F) Pistillate flower. (G) Mature capsule.

drawn by Piya Sukkharom.

Nymphanthus belliflorus.
(A) Habit. (B) Staminate flowers. (C) Pistillate flower. (D) Mature capsule. (E) Swollen stem base. (A) & (E) photos by Piya Sukkharom, (B–D) photos by Silakan Khunnok.

Nymphanthus belliflorus P. Sukkharom, Chantar. & Pornp., sp. nov. 

Diagnosis. Nymphanthus belliflorus is distinguished from other species of Nymphanthus by a combination of swollen stem base, long-fimbriate sepal margins in both staminate and pistillate flowers, obdeltoid, yellow to reddish disc glands in staminate flowers, and long pedicels in pistillate flowers and fruits (3.2–4.8 cm long and 3.5–5.5 cm long, respectively).

Etymology. The specific epithet refers to the beautiful flowers of this species.

Vernacular name. Wan thorani san lek (proposed here).

Distribution. Khon Kaen and Sakon Nakhon Provinces in the northeast of Thailand.

Ecology. Nymphanthus belliflorus grows on sandy soil with organic matter found in the ecotone between mixed deciduous and dry dipterocarp forest, at 240–285 m elevation.

Piya Sukkharom, Pranom Chantaranothai and Pimwadee Pornpongrungrueng​. 2026. Nymphanthus belliflorus (Phyllanthaceae), A New Species from Thailand. PeerJ. 14:e20559. DOI: doi.org/10.7717/peerj.20559 [January 21, 2026]

[Botany • 2026] Colocasia sookchaloemiae (Araceae) • A New Species from northeastern Thailand

Colocasia sookchaloemiae Chatan & Promprom, 

in Promprom, Munglue, Pasorn, Lanorsavanh et Chatan, 2026.  

 DOI: doi.org/10.3897/phytokeys.269.175203  

Abstract

Colocasia sookchaloemiae (Araceae) is described from Phu Pha Yol National Park (northeastern Thailand). It is morphologically similar to C. fallax, from which it differs in having seasonal dormancy (vs. evergreen), broader and non-glaucous laminae (vs. narrower and slightly glaucous beneath), a speckled green ovary (vs. mostly green), a convex stigma with a depressed center (vs. 3-lobed), a sparsely hairy sterile interstice (vs. glabrous), and a thicker stipitate appendix (vs. slender, often sessile, or shortly stipitate). A comparative study of living plants, cultivated specimens, and herbarium material (including types) supports its recognition as a distinct species. The new taxon grows on rocky cliffs in dry dipterocarp and mixed deciduous forests at 350–400 m a.s.l., and it is currently known from Mukdahan and Sakon Nakhon provinces. A preliminary IUCN assessment indicates that the species is Data Deficient (DD).

Key words: Asia, new species, taxonomy

Colocasia sookchaloemiae.
A. Opened inflorescence with parts removed; B. Lower part of the spadix showing pistillodes at the base, pistillate flower zone, sterile interstice, and part of the staminate zone; C. Upper part of the spadix and appendix; D. Enlarged view of the lower part of the spadix; E, F. Staminate flower zone, stipe, and lower part of the appendix; G, H. Appendix and adaxial side of the spathe (showing dirty yellow to pale orange-yellow coloration near the apex).

Colocasia sookchaloemiae. A–C. Habit and habitat.

 Colocasia sookchaloemiae Chatan & Promprom, sp. nov.

 

Diagnosis. Colocasia sookchaloemiae differs from C. fallax in having seasonal dormancy (vs. evergreen); broader (11–25 cm) and non-glaucous lamina [vs. narrower (3.5–15 cm) and slightly glaucous beneath]; larger (2.3–3.1 mm in diameter), speckled green ovary and a convex stigma with a depressed center [vs. smaller ovary (ca. 1.1 mm in diameter), stigma 3-lobed]; pistillate zone with basal rows of pistillodes (vs. rows of nail-/peg-like staminodes); sterile interstice and staminate zone sparsely hairy (vs. glabrous); sterile interstice shape cylindrical and slightly constricted (vs. tapering); appendix thicker, ivory, and clearly stipitate (vs. slender, often sessile/shortly stipitate, creamy-yellow to purple). Details of the morphological comparison between the new species and C. fallax are shown in Table 1.

...

 

 Wilawan Promprom, Phukphon Munglue, Pattana Pasorn, Soulivanh Lanorsavanh and Wannachai Chatan. 2026. Colocasia sookchaloemiae (Araceae), A New Species from northeastern Thailand. PhytoKeys. 269: 131-140. DOI: doi.org/10.3897/phytokeys.269.175203 [13 Jan 2026]

[Botany • 2025] Tarenna khoonmengiana (Rubiaceae) • A New Species from Peninsular Malaysia and Peninsular Thailand

Tarenna khoonmengiana Junhao Chen & Y.H.Cheah,

in Chen et Cheah, 2025. 

 Sandakania. 27; 

A new species, Tarenna khoonmengiana (Rubiaceae), from Peninsular Malaysia and Peninsular Thailand is described and illustrated here. Notes on the ecology, etymology and morphological distinctions from similar species are provided here.

Tarenna khoonmengiana Junhao Chen & Y.H.Cheah, sp. nov.

Similar to Tarenna stellulata (Hook.f.) Ridl. and Tarenna insularis (Ridl.) Ridl. in having corolla lobe tips that are divergent in the bud, but differing from the former in the glabrous lower leaf lamina surface that is smooth to the touch (vs minute erect hairy lower leaf lamina surface that is rough to the touch), glabrous (vs conspicuously ciliate) corolla lobe margins and acute (vs awl-like) corolla lobe apex, and differing from the latter in the broadly triangular (vs linear) calyx lobes 0.5–1 mm long (vs 1.5–3 mm long) and glabrous (vs densely short-puberulent) corolla outer surface in bud.

Junhao Chen & Y.H. Cheah. 2025. Tarenna khoonmengiana (Rubiaceae), A New Species from Peninsular Malaysia and Peninsular Thailand. Sandakania. 27; 49-58. 

 

[Botany • 2026] Argyreia elegans (Convolvulaceae) • A New Species from Northern Thailand

  

Argyreia elegans Traiperm, Tetsana & Chitchak,

in Chitchak, Tetsana, Srisombat et Traiperm, 2026. 

พู่ม่วงดิสสกุล  ||  DOI: doi.org/10.3390/taxonomy6010006 

Abstract

Argyreia elegans Traiperm, Tetsana & Chitchak, sp. nov., from northern Thailand is described and illustrated. The new species resembles A. kerrii Craib but differs in terms of having lanceolate to oblong leaves, up to two inflorescences (each bearing 1–3 flowers emerging from an axillary bud), and outer sepals that are densely velvety-pubescent on the abaxial side. A detailed description, an updated key to the species for the Flora of Thailand, as well as anatomical, micromorphological, and taxonomic notes are provided.

Keywords: biodiversity; Chiang Mai; conservation; new species; Flora of Thailand; species complex; morning glory

 Argyreia elegans Traiperm, Tetsana & Chitchak, sp. nov.—habit, inflorescence, and corolla.
 (A) Flowering branch showing inflorescence with side view of corolla and leaf shape. (B) Front view of flower and the abaxial surface of leaf with pale green color. (C) Flower in back-side angle, showing bract attachment and their undulation and calyx. (D) Flowering branch showing pairs of inflorescences emerging from axillary buds (red arrowheads).

(voucher: N. Tetsana et al. 1904) Photographs (A–C) by N. Tetsana; (D) by N. Chitchak.

  Argyreia elegans Traiperm, Tetsana & Chitchak, sp. nov.
 (A) Flowering branch. (B) Leaf shapes. (C) Leaf apex. (D) Adaxial surface of leaf. (E) Abaxial surface of leaf. (F) Bracts. (G) Sepals from outer (upper row from left to right) to innermost (lower row from left to right). (H) Opened corolla. (I) Single stamen in the adaxial view (left) and lateral view (right) showing the attachment point to corolla. (J) Close-up of lower part of stamen, showing trichomes at the filament base. (K) Multicellular uniseriate hair with a single apical gland. (L) Pistil composed of bi-globose stigmas with nectary disc surrounding ovary.

 All drawn by N. Chitchak from voucher specimens N. Tetsana et al. 1904 (BKF).

 Argyreia elegans Traiperm, Tetsana & Chitchak, sp. nov., with its two most morphologically similar species in Thailand, A. kerrii and A. ankylophlebia; a comparison of leaves, inflorescences, bracts, and sepals.
(A,B) A. elegans. (C–E) A. kerrii. (F–H) A. ankylophlebia.
(A,C,F) Leaves. (B,D,G) Inflorescences. (B,E,H) Close-up of inflorescences showing details of bracts and sepals.

Photographs (A,B) by N. Tetsana; (C–H) by P. Traiperm.

Argyreia elegans Traiperm, Tetsana & Chitchak, sp. nov.

Diagnosis. Similar to Argyreia kerrii in having a purple tubular-funnelform corolla, but differs in its lanceolate to oblong leaf shape (versus ovate or broadly ovate), 1–2 inflorescences emerging from an axillary bud (versus strictly 1 inflorescence), and inflorescences containing 1–3 flowers (versus several flowers); outer sepals densely velvet pubescence abaxially (versus abaxial side appressed pilose medially or glabrous).

Etymology. The specific epithet refers to the beautiful flower with its perfectly shaped and eye-catching colored corolla.

Vernacular name. Phu Muang Dissakul (พู่ม่วงดิสสกุล); the name is given by the authors to honor Mr. Dissakul Thammasanukul, the former Chief of the Om Koi Wildlife Sanctuary.

Natthaphong Chitchak, Naiyana Tetsana, Poompat Srisombat and Paweena Traiperm. 2026. A New Argyreia Lour. (Convolvulaceae) from Northern Thailand. Taxonomy. 6(1), 6; DOI: doi.org/10.3390/taxonomy6010006 [2 January 2026]