[Botany • 2018] Three New Species of Impatiens (Balsaminaceae) from Myanmar; Impatiens decurva, I hartnolliae & I. oblongata

[left]  Impatiens decurva Ruchis. & S.B. Janssens  &
   [right] I. oblongata Ruchis. & Van der Niet 

in Ruchisansakun, Suksathan, van der Niet, et al., 2018.

DOI: 10.11646/phytotaxa.338.1.5 

Abstract

Three new species of Impatiens (Balsaminaceae) from Myanmar are here described: Impatiens decurva Ruchis. & S.B. Janssens, I. hartnolliae Hook. f. ex Ruchis. & Suksathan, and I. oblongata Ruchis. &Van der Niet. The 5-lobed short fusiform fruit of all three species suggests that they are members of subgen. Impatiens sect. Uniflorae Hook. f. & Thomson. For I. decurva and I. oblongata, subgenus membership was corroborated by phylogenetic analyses of a combined dataset of nuclear ITS and plastid atpB-rbcL intergenic spacer DNA sequences. This was not possible for I. hartnolliae, which is only known from a single herbarium specimen.

Keywords: Impatiens, Myanmar, Southeast Asia, taxonomy, Uniflorae, Eudicots

FIGURE 2. Impatiens decurva.  A. Lateral view of flower; B. Front view of flower; C. Habit in situ.

Photographs by Saroj Ruchisansakun

1. Impatiens decurva Ruchis. & S.B. Janssens, sp. nov.
Impatiens decurva Ruchis. & S.B. Janssens is similar to I. pendula B. Heyne ex Wight & Arn. (1834: 136) but differs in having congested leaves towards the stem apex, a pilose midrib on the dorsal petal, pink lateral united petals with a white base, an unequally bilobed apex of the lower lateral united petals, and a strongly decurved pedicel in fruiting stage. 

Distribution:— Endemic to Myanmar (Shan State).
 Ecology:— Growing in limestone soils on a mountain summit in open, fragmented evergreen forest, 1500–1600 m elevation.

Etymology:— The specific epithet refers to the decurved pedicel at the early fruiting stage.

Note:— Impatiens decurva Ruchis. & S.B. Janssens is the only spurless species in Myanmar with solitary flowers and spirally arranged leaves. Although it morphologically resembles I. pendula, I. decurva possesses a distinct characters: the leaves clustered towards the stem apex, a pilose midrib on the dorsal petal, the apex of the lower lateral united petals unequally bilobed, and a pedicel that is strongly decurved from the middle in the early fruiting stage. Impatiens decurva resembles I. muscicola Craib (1926: 162) in morphology. Impatiens muscicola is a species endemic to northern Thailand, and differs from I. decurva in having lower lateral petals with an unequally bilobed apex and a pedicel that is strongly decurved in the middle during the fruiting stage.

FIGURE 5. The type specimen of Impatiens hartnolliae.

 specimens.kew.org 

2. Impatiens hartnolliae Hook. f. ex Ruchis. & Suksathan, sp. nov.

Impatiens hartnolliae Hook. f. ex Ruchis. & Suksathan is most similar to I. allanii Hook. f. (Ridley 1914: 325) but can be distinguished by its possession of a large orbicular sepal and large upper lateral petals.

Distribution:— Endemic to Myanmar (Rakhine state).
Ecology:— Growing in limestone soils.

 Etymology:— The specific epithet is derived from the collector name, H.S. Hartnoll.

Notes:— Impatiens hartnolliae was written by J.D. Hooker on a single specimen sheet kept at Kew but was not validly published as according to Art. 30.1 (McNeill et al. 2012). To recognize Hooker’s work on Impatiens, we used the initial name provided by him to name this new species. The species can be easily distinguished from other species in having a racemose inflorescence, truncate lateral united petals, an emarginate dorsal petal, and a fusiform fruit.

FIGURE 7. Impatiens oblongata. A. Lateral view of flower; B. Front view of flower; C. Habit in situ.

Photographs by Saroj Ruchisansakun

3. Impatiens oblongata Ruchis. & Van der Niet, sp. nov.

Impatiens oblongata Ruchis. & Van der Niet is most similar to I. patula Craib (1926: 164) but can be distinguished by a distinctly shorter spur, broadly oblong upper lateral united petals with a truncate to slightly emarginated apex, and the apex of the lower lateral united petals truncate to slightly bilobed.

Distribution:— Endemic to northeastern Myanmar (Shan State), where it is known only from the type locality.

 Ecology:— Growing in shady areas on a mountain summit in open fragmented evergreen forest, 1500–1600 m elevation.  

 Etymology:— The specific epithet is derived from its broadly oblong upper lateral petals.

 Note:— This species usually has four lateral sepals, rarely two, in contrast to other similar species which have only two sepals, e.g., I. patula, I. violiflora Hook. f. (Hooker 1875: 457), I. curvipes Hook. f. (Hooker 1905: 25 & 32), and I. florulenta.

Saroj Ruchisansakun, Piyakaset Suksathan, Timotheüs van der Niet, Erik F. Smets, Saw Lwin and Steven B. Janssens. 2018. Three New Species of Impatiens (Balsaminaceae) from Myanmar. Phytotaxa. 388(1); 63–74.  DOI: 10.11646/phytotaxa.338.1.5

     

[Botany • 2017] Bulbophyllum physometrum sect. Physometra • A New Species and New Section in Bulbophyllum (Orchidaceae; Epidendroideae; Malaxideae) from northern Thailand

Bulbophyllum physometrum J.J.Vermeulen, Suksathan & Watthana

สิงโตต่างหู  || DOI:  10.11646/phytotaxa.302.2.7 

In 2010, the second author found a possible new species of Bulbophyllum in Mae Hong Son Province, northern Thailand. Three years later, Pitak Panyachan (Queen Sirikit Botanic Garden) found the same species on a fallen tree some six km from the first locality. Living plants were collected and brought back to QSBG in Chiang Mai for further investigation. A year later, the plants flowered and proved to be a species of Bulbophyllum new to science.

Keywords: Orchidaceae, Bulbophyllum, Thailand, Monocots

FIGURE 2. Bulbophyllum physometrum; flowering inflorescense.

(origin: Thailand, Suksathan 4243). Photo by P. Suksathan.

Bulbophyllum sect. Physometra J.J.Vermeulen, Suksathan & Watthana, sect. nov. 

Bulbophyllum physometrum J.J.Vermeulen, Suksathan & Watthana, sp. nov.  

Etymology:— Physos (Gr.) = blister, metra (Gr.) = womb.

Vernacular name:— “Sing to tang hoo (สิงโตต่างหู)”, meaning “Dangle Earings ู Bulbophyllum”. 

Jaap J. Vermeulen, Piyakaset Suksathan and Santi Watthana. 2017. A New Species and New Section in Bulbophyllum (Orchidaceae; Epidendroideae; Malaxideae). 

Phytotaxa. 302(2); 174–180. DOI:  10.11646/phytotaxa.302.2.7

อ.ส.พ. พบกล้วยไม้ไทยชนิดใหม่ของโลก 

หวั่นสูญพันธุ์ในไม่ช้าหลังมีประกาศขายในเว็บชื่อดัง

ดร.ปิยเกษตร สุขสถาน รักษาการรองผู้อำนวยการองค์การสวนพฤกษศาสตร์ เปิดเผยว่า ทางองค์การสวนพฤกษศาสตร์ (อ.ส.พ.) ได้แถลงถึงการค้นพบกล้วยไม้ไทยหายาก สายพันธุ์ใหม่ของโลก “สิงโตต่างหู” ที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Bulbophyllum physometrum J.J. Vermeulen, Suksathan, & Watthana ซึ่งค้นพบโดย ดร. ปิยเกษตร สุขสถาน นักพฤกษศาสตร์ขององค์การฯ และได้ตีพิมพ์ลงในวารสารสากล Phytotaxa ฉบับที่ 302(2) เดือนมีนาคม 2560 นี้ ร่วมกับผู้เชี่ยวชาญกล้วยไม้จากเนเธอร์แลนด์ Dr. Jaap Vermeulen และ ดร. สันติ วัฒฐานะ จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี

กล้วยไม้ดังกล่าวเป็นกลุ่มกล้วยไม้สิงโตกลอกตา (Bulbophyllum) ขนาดเล็กที่เรียกกันว่า “มินิเอเจอร์ ออร์คิด” มีลำลูกกล้วยรูปร่างกลมแบนและเป็นร่องคล้ายซาลาเปาขนาดเพียง 1.2 – 1.4 เซนติเมตรเท่านั้น มีใบ 2 ใบ ช่อดอกผอมบางแทงออกจากใต้ลำลูกกล้วย ตอนปลายมีดอกเป็นกลุ่ม 5 – 9 ดอก ตัวดอกมีขนาดเล็กมาก มีเส้นผ่านศูนย์กลางราว 2 – 3 มิลลิเมตร ลักษณะพิเศษของสิงโตชนิดนี้คือ ส่วนรังไข่ของดอกปลายยอดที่เป็นหมันนั้นได้พัฒนาขยายตัวบวมพองออกจนมีขนาดใหญ่คล้ายโคมจีนหรือลูกบอลลูน เมื่อประกอบกับดอกปกติอื่นๆ โดยรอบจึงดูเหมือนตู้มหูหรือต่างหูที่มีตุ้มตรงปลายและแกว่งไกวไปมาได้เป็นอิสระ จึงเป็นที่มาของชื่อ “สิงโตต่างหู” ซึ่งมีการวิวัฒนาการของดอกเพื่อล่อแมลงในรูปแบบใหม่ที่ไม่เคยมีรายงานมาก่อนเลยในกล้วยไม้

กล้วยไม้ชนิดนี้เป็นพืชหายากถิ่นเดียวของไทย ซึ่งมีรายงานพบได้เฉพาะในจังหวัดแม่ฮ่องสอนเท่านั้น สถานภาพในธรรมชาติมีจำนวนน้อยมาก เนื่องจากถิ่นที่อยู่ในป่าดิบเขาของมันถูกทำลายจากกิจกรรมต่างๆ ของมนุษย์ รวมถึงการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศโลก และเนื่องจากความแปลกประหลาดและหายากนี้เอง ทำให้มีความต้องการจากนักสะสมทั่วโลก กระทั่งมีการประกาศขายแล้วในเว็บไซต์ดังอย่าง eBay ซึ่งถือว่าผิดกฎหมายไซเตสอย่างแน่นอน จากปัจจัยร่วมดังกล่าวจึงน่าเป็นห่วงอย่างยิ่งว่า “สิงโตต่างหู” อาจลดจำนวนลงและสูญพันธุ์ไปจากธรรมชาติในไม่ช้า ทั้งนี้ทาง อ.ส.พ. กำลังทำการศึกษาวิจัยหาทางขยายพันธุ์อย่างเร่งด่วน แข่งกับการลดลงของสายพันธุ์ และกระแสความต้องการเพื่อเป็นหลักประกันความอยู่รอดในอนาคตของกล้วยไม้สุดพิเศษชนิดนี้

น่ายินดี! พบกล้วยไม้ไทยพันธุ์ใหม่ของโลก 'สิงโตต่างหู' มีแค่แม่ฮ่องสอน

www.thairath.co.th/content/1003660

 http://www.mnre.go.th/ewt_news.php?nid=14833

[Botany • 2017] Impatiens tanintharyiensis • A New Species (Balsaminaceae) from Southern Myanmar

Impatiens tanintharyiensis  Ruchisansakun, Suksathan & Saw-Lwin 

DOI:  10.11646/phytotaxa.296.2.6  

Abstract

Impatiens tanintharyiensis Ruchisansakun, Suksathan & Saw-Lwin from the Tanintharyi region of Southern Myanmar is described and illustrated as a new species. The presence of connate lateral united petals and a four-locular ovary, as well as results of molecular phylogenetic analyses of nuclear ITS and plastid atpB-rbcL spacer DNA sequences, suggest that the new species is a member of Impatiens section Semeiocardium (Zoll.) S.X. Yu & Wei Wang. The new species is morphologically most similar to I. spectabilis Triboun & Suksathan, but can be distinguished by its asymmetric flowers, saccate-bucciniform lower sepal, and shorter, slightly incurved spur. Floral traits, including the presence of a large floral chamber with a wide entrance, are consistent with the bee-pollination syndrome in Impatiens. Since I. tanintharyiensis is only known from two small populations, its conservation status is assessed as Endangered.

Keywords: floral asymmetry, Impatiens, lithophyte, Myanmar, Semeiocardium, taxonomy, Eudicots

Impatiens tanintharyiensis  Ruchisansakun, Suksathan & Saw-Lwin

DOI:  10.11646/phytotaxa.296.2.6 

Impatiens tanintharyiensis Ruchisansakun, Suksathan & Saw-Lwin is morphologically similar to I. spectabilis Triboun & Suksathan but can be distinguished by having asymmetric flowers due to anticlockwise distorted lateral united petals, a saccate-bucciniform lower sepal, and a shorter, slightly incurved spur. 

Type:— MYANMAR. Tanintharyi Region: Dawei, Thet Kal Kwet Village. ...

Distribution:— Endemic to Southern Myanmar (Tanintharyi Region), only known from two localities.

Ecology:— Growing among decaying organic material on low granular metamorphic rock of granitic schist facies (Phongphat Prasong, pers. comm), along a waterfall at 146–155 m above sea level.

Etymology:— The specific epithet refers to its locality, the Tanintharyi region of Myanmar.

Common name:— Tanintharyi Dan Pan, Tanintharyi balsam. 

Pollination ecology:— A recent comparative study of floral morphology and pollination ecology demonstrated that the closely related and morphologically similar I. daraneenae, is pollinated by bees (Ruchisansakun et al. 2016). The presence of a large floral chamber with a wide entrance are traits associated with bee pollination in Southeast Asian Impatiens (Ruchisansakun et al. 2016). Based on the traits of the new species, we hypothesize that the new species is also bee-pollinated.

Saroj Ruchisansakun, Piyakaset Suksathan, Timotheüs van der Niet, Saw Lwin and Steven B. Janssens. 2017.  Impatiens tanintharyiensis (Balsaminaceae), A New Species from Southern Myanmar. Phytotaxa.  296(2); 171–179. DOI:  10.11646/phytotaxa.296.2.6

New Flower Species Found in Tanintharyi
https://www.irrawaddy.com/news/burma/new-flower-species-found-tanintharyi.html

[Botany • 2016] Syzygium sirindhorniae | ราชรัตน์ • A New Species (Myrtaceae) from northern Thailand

 Syzygium sirindhorniae 

Chantar., Suksathan & M.Wongnak 

 ราชรัตน์ |  DOI:  10.11646/phytotaxa.289.2.10 

Abstract

A new species, Syzygium sirindhorniae, from Thailand, is described, illustrated and compared with Syzygium bokoense. This species is known from a restricted locality in northern Thailand which is within a protected area. A conservation status of Near Threatened (NT) is merited.

Keywords: Eudicots, IUCN, endemic, taxonomy

Syzygium sirindhorniae Chantar., Suksathan & M.Wongnak

DOI:  10.11646/phytotaxa.289.2.10

Distribution and ecology:— Endemic to Thailand and known only from the type locality in Chiang Mai. The species is scattered on vertical cliffs in open pine-oak forest at 1,600–1,700 m elev.

 Phenology:— Flowering between December–March. Fruiting between May–June.

 Etymology:— The specific epithet is given in honour of Her Royal Highness Princess Maha Chakri Sirindhorn of Thailand who has long been interested in botanical diversity. She has initiated the Plant Genetic Conservation Project [RSPG] under The Royal Initiative of H.R.H. Princess Maha Chakri Sirindhorn.

 Vernacular name:— Rat-Cha-Rat “ราชรัตน์”  (name given by H.R.H. Princess Maha Chakri Sirindhorn).

Pranom Chantaranothai, Piyakaset Suksathan and Methee Wongnak. 2016. Syzygium sirindhorniae (Myrtaceae), A New Species from Thailand. 

Phytotaxa.   289(2); 193–196. DOI:  10.11646/phytotaxa.289.2.10

    

พบพันธุ์ไม้หายากชนิดใหม่ของโลก พระราชทานชื่อไทย “ราชรัตน์” 

facebook.com/QSBGcm/posts/1469224526489834

องค์การสวนพฤกษศาสตร์ (อ.ส.พ.) กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เปิดเผยว่า 

ดร.ปิยเกษตร สุขสถาน รักษาการรองผู้อำนวยการองค์การสวนพฤกษศาสตร์ และ นายเมธี วงศ์หนัก นักพฤกษภูมิศาสตร์ อ.ส.พ. ได้สำรวจพบพันธุ์ไม้ชนิดใหม่ของโลก สกุลชมพู่ (Syzygium) ซึ่งอยู่ในวงศ์ชมพู่ (Myrtaceae) พบบนภูเขาสูงกว่า 1,700 เมตร ในจังหวัดเชียงใหม่ จากนั้นได้ประสานความร่วมมือกับ ศ.ดร.ประนอม จันทรโนทัย ผู้เชี่ยวชาญพืชวงศ์ชมพู่ ภาควิชาพฤกษศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เพื่อศึกษาตรวจสอบข้อมูลโดยใช้เวลากว่า 10 ปี และให้การยืนยันว่าเป็นพันธุ์ไม้ชนิดใหม่ของโลก คณะผู้วิจัยจึงได้ขอพระราชทานนามเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ที่ทรงเป็นผู้นำด้านการอนุรักษ์พันธุ์พืชไทย ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Syzygium sirindhorniae Chantar., Suksathan & M.Wongnak และพระองค์ทรงมีพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อไทยว่า “ราชรัตน์” โดยได้ตีพิมพ์ลงในวารสารด้านอนุกรมวิธานสากล Phytotaxa ฉบับที่ 289 (2)

ราชรัตน์ เป็นพืชหายากถิ่นเดียวมีลักษณะเป็นไม้พุ่มกึ่งไม้ต้นขนาดเล็ก มีใบเรียงตรงข้ามสลับ

ตั้งฉาก รูปไข่แกมหอก เนื้อใบหนาแข็ง เส้นใบเด่นชัด ดอก ออกเป็นกระจุกที่ปลายยอด 5-17 ดอก แต่ละดอกมีเกสรเพศผู้จำนวนมาก ทำให้เมื่อดอกบานพร้อมกันจะสวยงามมาก มีลักษณะคล้ายพู่ไหมสีขาวที่ถูกมัดรวมเข้าด้วยกันเป็นรูปครึ่งทรงกลม มีเส้นผ่านศูนย์กลางราว 20 เซนติเมตร ผล ทรงกลม มีเปลือกหนา เมื่อสุกมีสีม่วง และรับประทานไม่ได้ เพราะไม่มีเนื้อนุ่มเหมือนชมพู่ทั่วไป

ปัจจุบันองค์การสวนพฤกษศาสตร์ กำลังเร่งดำเนินการศึกษาวิธีการเพาะขยายพันธุ์พืชหายากถิ่นเดียวชนิดนี้ไว้ เพื่อการอนุรักษ์ให้คงอยู่อย่างยั่งยืน ดำรงไว้ซึ่งความหลากหลายทางชีวภาพของประเทศสืบไป

[Botany • 2013] Veratrum mengtzeanum subsp. phuwae • Delimitation in the Veratrum mengtzeanum — V. chiengdaoense complex (Melanthiaceae) in Thailand based on Morphology, with Commentary on Conservation Status

FIGURES 4–5. Veratrum mengtzeanum subsp. mengtzeanum (from: Doi Chiangdao, Chiang Mai province, Thailand; photos by Piyakaset Suksathan).

FIGURE 6. Veratrum mengtzeanum subsp. phuwae Trias-Blasi subsp. nov. (from type locality)

DOI:  10.11646/phytotaxa.96.1.2

Abstract

The two species of Veratrum in Thailand, V. mengtzeanum and V. chiengdaoense, are supported as conspecific with a detailed morphological study. Two distinct subspecies of V. mengzeanum s.l. are defined based on morphology and distribution, and a new subspecies, Veratrum mengzeanum subsp. phuwae is described. Conservation assessments are provided for both subspecies.

Keywords: Veratrum mengtzeanum, V. chiengdaoense

Veratrum mengtzeanum subsp. phuwae Trias-Blasi subsp. nov.  

 Differs from V. mengtzeanum subsp. mengtzeanum in having a larger number of flowers per individual and shorter filaments.

Etymology.— This subspecies is named after the Phu Wae mountain peak located in Doi Phu Ka National Park in the northern floristic region of Nan in Thailand, the only known locality. The specific ephithet “phuwae” is a noun in apposition and therefore does not have an additional Latin suffix.

Anna Trias-Blasi and Piyakaset Suksathan. 2013. Delimitation in the Veratrum mengtzeanum — V. chiengdaoense complex (Melanthiaceae) in Thailand based on Morphology, with Commentary on Conservation Status. Phytotaxa. 96 (1): 54–62. DOI:  10.11646/phytotaxa.96.1.2

  

[Botany • 2016] Coelogyne ventrinigra | เอื้องนางพญาลิ้นดำ • A New Species (Orchidaceae) from Thailand

Coelogyne ventrinigra 

 de Vogel, Suksathan & Boonnuang 

เอื้องนางพญาลิ้นดำ |  ThaiForestBulletin

Figure 2. Coelogyne ventrinigra de Vogel, Suksathan & Boonnuang,
A. flowering plant in habitat; B. inflorescence; C. flower with brownish-black spots on labellum.

 Photos by H. Boonnuang.  |  ThaiForestBulletin 

ABSTRACT

Coelogyne ventrinigra, a new species from Umphang District, Tak Province, in the western part of Thailand, is described and illustrated.

KEYWORDS: Elatae; Conservation status

Etymology.— The epithet ventrinigra means ‘black belly’, from the Latin venter (belly), and nigra (black), referring to the blackish spots abaxially on the lip.

Vernacular.— Ueang nang phaya lin dam (เอื้องนางพญาลิ้นดำ).

  

กล้วยไม้ชนิดใหม่ของโลก ที่เพิ่งได้รับการตีพิมพ์เมื่อไม่กี่วันมานี้เอง หนึ่งในความภาคภูมิใจของประเทศไทย และหนึ่งในความภูมิใจของผมที่ได้เป็นหนึ่งในผู้ร่วมศึกษากล้วยไม้ชนิดนี้จนได้รับการตีพิมพ์เป็นชนิดใหม่ของโลก หลังจากใช้เวลาหลายปีในการจัดทำคำบรรยายและเรื่องราวต่าง ๆ มาวันนี้ผมเหมือนจะรู้สึกว่ากล้วยไม้ชนิดนี้เหมาะแก่การถวายต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ เหลือเกิน ไม่ใช่เพียงเพราะตีพิมพ์ในช่วงเวลาเดียวกัน ทว่าหลายอย่างเป็นความเหมาะเจาะอย่างยิ่ง

.

เราเจอกล้วยไม้ชนิดนี้ในช่วงเวลาที่สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวง นราธิวาสราชนครินทร์ สิ้นพระชนม์ ทว่ากว่าจะมาตีพิมพ์ได้สำเร็จก็เมื่อเวลาที่คนไทยทั้งประเทศร่ำให้น้ำตาเป็นสายเลือด ในช่วงที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ สวรรคต นับเป็นกล้วยไม้ที่มีสีในช่วงเวลาแห่งความชอกช้ำเหลือเกิน เพราะทั้งดอกมีเพียงสีขาวและดำเท่านั้นเอง

.

ผมภูมิใจกับการค้นพบกล้วยไม้ไทยเสมอ ๆ ทว่าความภูมิใจใด ๆ หากแลกกับปาฎิหารย์แห่งชีวิตของพระองค์ท่านไว้ได้ผมจะแลกทั้งหมดครับ แต่ตอนนี้คงไม่ทันแล้วได้แต่ถวายความงดงามแห่งธรรมชาติชนิดนี้ไว้ว่าเป็นสิ่งที่คนไทยทั้งหมดได้ถวายงานรับใช้ใต้เบื้องพระยุคคลบาท...

.

ขอบคุณทุกท่านที่ช่วยเหลือจนกล้วยไม้ชนิดนี้ได้รับการตีพิมพ์ครับ หลวงพี่กมล เจ๊แมว แสงเดือน ถนอมวงศ์ธนา น้าเสก เสกสรร โตวิวัฒน์ ที่ร่วมทางกันจนได้ตัวอย่างในธรรมชาติ แม้จะต้องใช้เวลา ใช้พลังอย่างมากก็ตาม ขอบคุณไว้ ณ.ที่นี้ด้วยครับ

ขอบคุณนักพฤกษศาสตร์ ดร.ปิยเกษตร สุขสถาน และ ดร.สันติ วัฒฐานะ ครับที่จัดทำคำบรรยายและศึกษาเพิ่มเติม

.

ขอบคุณครอบครัวของผมที่ยอมทุกอย่างในการเดินทางออกไปใช้ชีวิต...

   

photos: Hassachai Boonuang  — facebook.com/Hasachai/posts/1209422609080508

นี่เป็นภาพที่ผมถ่ายตอนที่พบเป็นครั้งแรกเมื่อ 8 ปีที่แล่ว Hassachai Boonuang  — Mastercanvas Kitiwattana

facebook.com/permalink.php?story_fbid=1652573255034299&id=100008449215139

facebook.com/media/set/?set=a.10209640419998722.1073741887.1575651477

 Ed de Vogle, Piyakaset Suksathan, Thitiporn Pingyot, Hassachai Boonuang and Santi Watthana. 2016. Coelogyne ventrinigra (Orchidaceae), A New Species from Thailand.
 Thai For. Bull. 44(1); 49-52.  https://www.tci-thaijo.org/index.php/ThaiForestBulletin/issue/view/633

  

[Botany • 2015] Impatiens gadellae & I. nurae • Two New Species of Impatiens (Balsaminaceae) from North of Lao PDR

Fig 4: 'Tien Nang Si' Impatiens nurae Souvann. & Suksathan, 
A. habit; B. show purple on lower surface leave; C. flower top view; D. flower lateral view. E. flower front view;

Photos by K. Souvannakhoummane; 

Abstract

    Impatiens gadellae Souvann. & Suksathan, Impatiens nurae Souvann. & Suksathan, two new species from North Lao PDR, are described and illustrated with conservation statuses propose.

 Keyword:  Impatiens, Balsaminaceae, Taxonomical, Limestone flora, Lao PDR.

Fig 2: 'Tien Hin Pha' Impatiens gadellae Souvann. & Suksathan,  A. plant; B. Capsule fruits;

C. flower front view; D. flower lateral view; 

E-F: Impatiens parishii Hook.f, E. flower front view; F. flower lateral view;
G-H: Impatiens kerriae Craib, G. flower front view & H. flower lateral view.

Photos by K. Souvannakhoummane, A-F, Photos by K. Phoutthavong, G & H.

Keooudone Souvannakhoummane and Piyakaset Suksathan. 2015. Two New Species of Impatiens (Balsaminaceae) from North of Lao PDR. Taiwania. 60(4): 175 - 180. DOI: 10.6165/tai.2015.60.175

http://tai2.ntu.edu.tw/taiwania/pdf/tai.2015.60.175.pdf

[Botany • 2015] Musa nanensis Swangpol & Traiperm | กล้วยศรีน่าน • A New Banana (Musaceae) Species from Northern Thailand

กล้วยศรีน่าน (Kluai Si Nan)
Musa nanensis Swangpol & Traiperm

Abstract

A new species of banana (Musaceae), Musa nanensis Swangpol & Traiperm, from Nan, Thailand, is described and illustrated. Based on vegetative features, M. nanensis could be superficially categorized as related to M. laterita; however, it possesses several unique floral characters from the rest of the genus Musa, especially its six tepals and anthers, each fused at the base. A key to banana species of northern Thailand, based on morphology, is provided. The plant was found in a single location and is threatened with extinction due to heavy deforestation in the region.

Keywords: Autapomorphic characters, floral morphology, leaf anatomy, morphological characters, syntepal

Distribution — Musa nanensis was collected from only one locality closed to the Thai-Lao border in Changwat Nan, Thailand. However, it is expected that this species will be found across the border in Laos PDR.

Ecology — The taxon was found at 835 m altitude in the dry evergreen forest, by streams in a valley in a lower mountainous forest. Its flowering time is year round.

Conservation — Musa nanensis is an extremely rare plant. Since the first collection in 2002 until 2012, it has been seen by the authors only at the type locality, where there are fewer than 50 plants. In addition, its habitat in the dry evergreen forest in Tambon Dong Phaya, Amphoe Bo Kluea of Changwat Nan is threatened by heavy deforestation and fragmentation. On the basis of IUCN (2014), the plant should be listed as critically endangered (CR), criteria D2, and therefore considered to be in need of urgent conservation.

Etymology — The new taxon was named Kluai Si Nan (กล้วยศรีน่าน) which means ‘banana pride of Nan,’ the northern province of Thailand where the specimens were originally discovered.

Sasivimon Chomchalow Swangpol, Paweena Traiperm, Jamorn Somana, Narongsak Sukkaewmanee, Prachaya Srisanga and Piyakaset Suksathan. 2015. Musa nanensis, A New Banana (Musaceae) Species from Northern Thailand.
 Systematic Botany. 40(2):426-432.  doi: 10.1600/036364415X688790

ResearchGate.net/publication/281309864_Musa_nanensis__a_New_Banana_(Musaceae)_Species_from_Northern_Thailand

กล้วยศรีน่าน (Kluai Si Nan)

Musa nanensis Swangpol & Traiperm || วงศ์กล้วย (MUSACEAE)

กล้วยศรีน่านเป็นกล้วยชนิดใหม่ของโลกที่เพิ่งได้รับการตั้งชื่อและตีพิมพ์ในวารสารวิชาการทางพฤกษศาสตร์ระดับนานาชาติเมื่อต้นเดือนสิงหาคม 2558 ที่ผ่านมา กล้วยศรีน่านเป็นกล้วยป่าขนาดกลางสูงราว 180 ซม. ลักษณะที่โดดเด่นคือมีปลีสีแดงส้ม ก้านปลีขนานพื้นและโค้งตั้งขึ้น ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ มีเกสรเพศผู้ 6 อัน แตกต่างจากกล้วยชนิดอื่นในโลกที่มีเกสรเพศผู้ 5 อัน ผลของกล้วยศรีน่านมีเมล็ดสีดำแข็งจำนวนมาก รับประทานได้แต่เนื้อน้อยมาก กล้วยศรีน่านถูกพบในพื้นที่ป่าดิบแล้ง ในหุบเขาใกล้ลำธาร และพบเพียง 5-10 กอเท่านั้น อีกทั้งอยู่ในพื้นที่ป่าที่มีแนวโน้มจะถูกบุกรุกแผ้วถางทำลาย หากพิจารณาด้วยหลักเกณฑ์ของ สหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ หรือ IUCN (International Union for Conservation of Nature and Natural Resources) พบว่าเป็นพืชที่มีความเสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์ กล้วยศรีน่านเป็นพืชชนิดแรกที่ตั้งชื่อให้จังหวัดน่าน โดยพบเป็นครั้งแรกที่อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน และยังไม่พบในพื้นที่อื่นอีกเลย พิกัดที่พบจึงขอปกปิดไว้เพื่อความปลอดภัย

ขณะนี้มีการนำเข้ามาในห้องปฏิบัติเพื่อการขยายพันธุ์ด้วยวิธีเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ โดยหวังว่าจะช่วยเพิ่มจำนวนต้นให้มากขึ้น กล้วยศรีน่านถูกพบเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2545 โดย ดร. ปรัชญา ศรีสง่า หัวหน้าส่วนหอพรรณไม้ สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ จากนั้น 10 ปีต่อมาได้แจ้งให้ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ศศิวิมล แสวงผล อาจารย์ประจำภาควิชาพฤกษศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เข้าไปตรวจสอบและพบว่าเป็นกล้วยชนิดใหม่ จึงได้รวบรวมข้อมูลเพิ่มเติมทั้งด้านสัณฐานวิทยา และกายวิภาคศาสตร์ โดยผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ปวีณา ไตรเพิ่ม เพื่อยืนยันความแตกต่างจากกล้วยป่าชนิดอื่น และตีพิมพ์ชื่อชนิดใหม่ในวารสารซิสเตมาติก โบตานี (Systematic Botany) ปีที่ 40 ฉบับที่ 2 เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2558

ทั้งนี้ในประเทศไทยมีกล้วยป่าราว 10 ชนิด เช่น กล้วยหก กล้วยบัวสีส้ม กล้วยศรีนรา กล้วยนวล กล้วยผา เป็นต้น กระจายพันธุ์อยู่ทุกภาคของประเทศไทย โดยเฉพาะบริเวณชายป่าบนเทือกเขาต่างๆ กล้วยศรีน่านเป็นชนิดที่ 11 ซึ่งก่อนหน้านี้เมื่อปี พ.ศ. 2551 อาจารย์ศศิวิมลและทีมสำรวจกล้วยของมหาวิทยาลัยมหิดลได้พบกล้วยชนิดใหม่ทางภาคตะวันตกของประเทศไทย และตั้งชื่อว่ากล้วยนาคราช (Musa serpentina Swangpol & Somana)

http://www.sc.mahidol.ac.th/scpl/Kluai_Si_Nan/index.htm

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10206377676295023

 

http://dmctoday.blogspot.com/2015/10/blog-post_775.html